Voetjes

Deze blog is eerst gepost op de site van Tischa Neve waar ik gastblogger ben

voetjes

Er zijn vele momenten die ik me kan herinneren in mijn jeugd waarop ik verbinding voelde met mijn ouders. Eentje wil ik er graag delen, omdat dit moment er met kop-en-schouder (en in dit geval voeten) bovenuit steekt. Dat is een soort van dingetje dat ik had met mijn vader. Als ik dan naar bed moest, dan mocht ik ‘op de voetjes’ naar boven. Uitvoering was net zo eenvoudig als het idee; met m’n sokken mocht ik op zijn schoenen staan en me aan ‘m vasthouden. Zo liepen we vervolgens de trap op. Lees: HIJ liep en ik zwééfde voor mijn gevoel met hem mee, lekker lui en veilig tegen hem aan. Het meest spannende deel van ‘op de voetjes’ was bovenaan de trap. Dan gingen we ‘juijen’ wat een zelfverzonnen term was. Mijn vader hield zich dan vast aan de trapleuning en liet zich naar achteren zakken, waardoor ik naar voren ‘juijde’ in het trappengat. En dan “juij!! juij!” roepen natuurlijk. Krijg er nog vrolijke kriebels van als ik eraan terug denk.

Verbinding
Waarom deel ik dit? Terugdenkend aan deze momenten voelde ik me erg verbonden met mijn vader. Als hij had gewild, zou ik vlak daarna of tijdens het verhaaltje in bed al mijn geheimen aan hem hebben toevertrouwd. Een vader die me immers niet laat vallen met ‘juijen’, zal me zeker ook niet laten vallen als ik ergens mee zat. Dit terugkerende spel dat hij met enige regelmaat met mij speelde (we hadden daar een soort routine in, ik wist wat er komen ging) maakte dat ik me erg veilig, warm en geborgen bij hem voelde. Hoe een fijn gevoel is dat voor een kind?

Eenvoud
Wat mijn vader bovendien haarfijn doorhad, is dat er niet zo gek veel hoeft te gebeuren om samen met je kind verbinding te voelen. Eigenlijk is spelen en contact maken met je kind dus heel eenvoudig. Vaak denken ouders dat er zaken bijgehaald moeten worden zoals duur en véél speelgoed, verre uitjes, ingewikkelde recepten en lange handleidingen. Niets is echter minder waar. Spelen gaat over eenvoud en als jíj daar voor een paar momenten met aandacht bij kan zijn, voelt je kind zich snel verbonden.

Zelf doen
Zijn er spellen of momenten waaraan jij terugdenkt met een glimlach of warm gevoel in je buik? Wellicht is het iets dat je helemaal vergeten was? Hoe fijn is het om je eigen kind(eren) dezelfde ervaring te geven en het spel op jouw manier opnieuw te beleven door het nu met je kind te spelen. Ik ben benieuwd welk spel er in je gedachten binnenkomt. Leuk als je ze met ons op deze pagina wilt delen.
Als ik zelf ooit in de gelegenheid kom om mijn kind op de voetjes mee naar boven te nemen, ga ik dat zéker doen … met een grote glimlach op mijn gezicht!!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie