Mag je nooit meer kwetsbaar zijn?

Snel veegt Anneke haar tranen weg en stapt uit de kring. “Het gaat alweer hoor!” roept ze luid. Ze geeft haar collega’s en mij haar grootste glimlach. Het liefst zou ze nú verdwijnen in een gat in de grond. Anneke wil een sterke en autonome vrouw zijn. Vrolijk, aanwezig en spontaan. Iedereen is echter onder de indruk van haar tranen. “Dit zouden we vaker moeten doen”,

Kwetsbaarheid is een zonde. Het verzwakt je positie binnen je team, familie of vriendengroep. Je kwetsbaar opstellen kan bovendien je baan kosten, of tot ruzie leiden. Huilen? Ho maar. Je hoeft geen medelijden en al helemaal geen leedvermaak.

Volgens mij ligt het anders. Ik zie kwetsbaarheid als een sleutel tot succes. Het biedt een opening voor gesprek. Of leidt tot een mooie stilte. Je geeft een kijkje in je hart in plaats van je hoofd te laten spreken.

Dit zouden we vaker moeten doen

Wanneer ik met groepen werk, laat ik mensen spelen. Zo ook bij Anneke en haar team. Zij staat vrijwillig in het midden van de kring terwijl een voorwerp achter de rug van het team rond gaat. Haar doel is te raden wáár het voorwerp zich bevind. Dit lijkt heel onschuldig, maar het spel geeft vele inkijkjes. In groepsdynamiek, samenwerking, eigen overtuigingen, uitsluiting, onderlinge communicatie. En ga zo maar door.

Spelen met volwassenen is géén kinderspel. Spelen haalt je uit je hoofd en zet je in je lijf. Dat is vaak spannend, anders en nieuw. Je zult lachen, springen, klappen en wellicht … huilen. Je voelt je kwetsbaar en achteraf zeg je tegen elkaar: “dit zouden we vaker moeten doen”.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie