Help, spelende kinderen nemen het huis over!

 

“Weet je wat het is, Lobke”, zo steekt Moniek van wal tijdens de ouderavond. “Als mijn kinderen samen aan het spelen zijn – ik heb twee jongens he? – dan denk ik alleen maar ‘oh jee daar gaat mijn bank, oh jee daar gaan mijn kussens …’ Ik raak er behoorlijk gestrest van en ben dan continue aan het opletten.”

Andere ouders knikken bevestigend. “En niet alleen bij jongens hoor”, vult een moeder lachend aan.

Deze ouderavond gaat over spelen én hoe je kinderen helpt met spelen. Ik vertel over spelfasen bij jonge kinderen, maar ook over onze volwassen behoefte aan controle. En laat dat nu juist een lastige combinatie zijn; spelen & controle houden. Spelen heeft weinig met controle te maken. Spelen gaat juist over het loslaten van controle.

Ik startte de ouderavond met een uitspraak van Steven Pont, die ik graag als basisgedachte gebruik bij spelende kinderen:

Is het levensgevaarlijk? Heeft de omgeving er last van? Als het antwoord hierop 2 keer nee is, laat je kind het dan vooral doen

Al snel komen er vragen van ouders die hun kinderen wel van alles wíllen laten doen, maar ook controle willen houden over de situatie (in dit geval dure meubels), en zeggen: “Ik kan ze toch moeilijk verbieden om op de bank te spelen?”

Waarom niet? Je kan kinderen prima uitleggen waarom je stress krijgt van spelende jongens op de designbank. Dit staat overigens los van de vraag of ik je een designbank toewens in je tropenjaren 😉

Dus, naast de behoefte aan spelen en experimenteren hebben kinderen óók behoefte aan afspraken en waar nodig duidelijke grenzen. Hoe dat binnen jouw gezin werkt, is volledig afhankelijk van jullie normen, waarden en grenzen. En hoe pak je zo’n gesprek dan aan?

  • Stel je grens en zeg wat je niet wilt en waaróm je dat niet wilt. In dit geval bijvoorbeeld iets als: “Ik wil niet dat jullie op de bank met de kussens hutten bouwen omdat ik me dan zorgen maak dat de bank of kussens stuk gaan“.
  • Biedt een alternatief:Jullie mogen wél de kussens van het bed pakken en onder de tafel een mooie hut bouwen
  • Of – nog mooier – laat de kinderen een alternatief bedenken: “Op welke andere plek in ons huis zouden jullie een hut kunnen bouwen, en waarmee?”

Ik ben benieuwd hoe jij dat doet. Hoe ga jij om met dat gevoel van ”oh jee, daar gaat mijn … [laminaat, beeldje, kerstboom, piano, iphone, stoel, vloerkleed, enz.]…”?

Moniek was in ieder geval positief strijdlustig en kwam na afloop van de ouderavond naar me toe: “Je hebt me geïnspireerd en overtuigd. Morgen ga ik een hut bouwen met de jongens … ónder de tafel”.

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie